+131

مثل پایان بندی فیلمهای ترسناک

ک طرف بعد از اینکه تمام شب رو برای زنده موندن دست و پا میزد و دم دمای صبح از دل جنگل تاریک بیرون میاد و لبخند میزنه

تا ی لحظه ی بعدش ک یکهو دسنی میکشونتش سمت جنگل

وقتی بعد از یه نفس گرفتن کوتاه

ی تکیه دادن کوچولو

ی خوشبینی موقت

دوباره میفهمی همه چی همونطور بوده ک فکر میکردی

همه مثل همیشه شونن و دنیا هنوز مثل قبله

و درست ی لحظه قبل از پایان خوشت دوباره میبینی

هیچی هنوز تموم نشده وو !!!!!

ɳ૦ ɳαɱҽ:

ولی تو زندگی هممون

ی جاییش یکی منتظرمونه ک قراره

همه چیزو درست کنه

من هم خدایی دارم ...